تفاوت بازیگری تئاتر و سینما؛ از صحنه تا قاب دوربین

بسیاری از بازیگران بزرگ سینما از تئاتر آمده‌اند، اما همه آن‌ها مجبور شده‌اند ابزارهایشان را برای دوربین تنظیم کنند. شناخت این تفاوت‌ها مسیر یادگیری را کوتاه‌تر می‌کند.

اندازه بازی

روی صحنه، بازی باید به ردیف آخر سالن برسد. مقابل دوربین، به‌خصوص در نمای نزدیک، یک فکر ساده در نگاه کافی است. اغراق تئاتری در سینما تصنعی دیده می‌شود.

صدا

در تئاتر صدا باید پرتاب شود؛ در سینما میکروفون نزدیک است و بازیگر می‌تواند آرام و طبیعی حرف بزند. کنترل نفس در هر دو مهم است.

تداوم و تکرار

در سینما یک صحنه چندین بار و از زاویه‌های مختلف گرفته می‌شود. بازیگر باید حرکت‌ها، دست‌ها و حس را در هر برداشت دقیقاً تکرار کند تا تدوین ممکن شود.

ترتیب ضبط

فیلم معمولاً بدون ترتیب داستانی فیلم‌برداری می‌شود. بازیگر باید مسیر حسی شخصیت را از پیش تحلیل کرده باشد تا بتواند هر لحظه را در جای درستش بازی کند.

تمرین پیشنهادی

یک دیالوگ کوتاه را یک بار با انرژی صحنه و یک بار برای نمای نزدیک بازی و ضبط کنید. مقایسه این دو، بهترین درس درباره اندازه بازی است.